پارچه بافته اصلی چیست؟

ابتدایی ترین پارچه بافته شده است پارچه ساده بافت - منسوجاتی که از درهم آمیختن نخ‌های تار (از درازا کشیده می‌شوند) و نخ‌های پود (به صورت متقاطع) در یک الگوی ساده و متناوب ساخته می‌شود. هر نخ پود از روی یک نخ تار، سپس از زیر نخ بعدی، در سراسر عرض کامل پارچه عبور می کند. ردیف زیر این ترتیب را برعکس می کند. این محکم‌ترین، یکنواخت‌ترین و پایدارترین سازه‌های بافته شده را ایجاد می‌کند و نقطه شروعی برای درک چگونگی ساخت تمام پارچه‌های بافته است.

پارچه‌های بافته شده به‌عنوان یک دسته با این فرآیند اساسی تعریف می‌شوند: دو مجموعه از نخ‌ها که با زوایای قائم بر روی یک ماشین بافندگی از یکدیگر عبور می‌کنند. هر پارچه ای که به این روش تولید می شود - از سبک ترین ارگانزای ابریشمی تا سنگین ترین بوم پنبه ای - از همان منطق ساختاری پیروی می کند. چیزی که بین پارچه ها تغییر می کند الیاف، وزن نخ، تعداد نخ، الگوی بافت و فرآیند تکمیل است. خود بافت پایه ای است که همه تغییرات از آن شروع می شود.

چگونه بافت ساده کار می کند: بلوک ساختمانی پارچه بافته شده

بافت ساده بر اساس نسبت درهم تنیدگی 1/1 عمل می کند - یک نخ به سمت بالا، یک نخ پایین، که در هر ردیف تکرار می شود. این بدان معنی است که هر نخ تار و پود از هر نخ مخالف عبور می کند و حداکثر تعداد نقاط در هم تنیده ممکن را در هر ساختار بافتی ایجاد می کند. هیچ بافت دیگری نخ ها را به دفعات به هم متصل نمی کند، به همین دلیل است که پارچه بافته ساده معمولاً پایدارترین و مقاوم ترین پارچه در برابر اعوجاج است.

در یک ماشین بافندگی، دو مهار تنها چیزی است که برای تولید بافت ساده لازم است. نیمی از نخ های تار از یک مهار و نیمی دیگر از طریق دومی رد می شوند. با بالا آمدن اولین مهار، سوله (دهانه ای) تشکیل می شود که نخ پود از آن عبور می کند. مهارها سپس با هر چیدن (درج پود) متناوب می شوند. این سادگی باعث می‌شود بافت ساده سریع‌ترین و مقرون به صرفه‌ترین بافت تولید شود، که تا حدودی دلیل آن را توضیح می‌دهد. بافت ساده حدود 80 درصد از کل پارچه های بافته شده تولید شده در سطح جهان را تشکیل می دهد.

پارچه حاصل در هر دو صورت یکسان به نظر می رسد. هیچ سمت درست یا نادرستی از نظر ساختار وجود ندارد - هر دو سطح یک شبکه یکسان از تقاطعات تار و پود را نشان می دهند. این امر کار با پارچه ساده را در ساخت و دوخت آسان می کند، زیرا نیازی به ردیابی جهت پارچه به دلایل ساختاری نیست (فقط برای طرح های سطح چاپ شده یا رنگ شده).

خواص اصلی پارچه بافته شده پایه

درک اینکه چه پارچه‌ای ساده به خوبی انجام می‌دهد - و در کجا محدودیت‌هایی دارد - به روشن شدن اینکه چه زمانی انتخاب درست است و چه زمانی به ساخت پارچه متفاوتی نیاز است کمک می‌کند.

ثبات ابعادی

از آنجا که هر نخ در هر تقاطع بسته می شود، پارچه ساده در برابر کشش در امتداد خطوط دانه (جهت تار و پود) مقاومت می کند. کمترین کشیدگی تحت کشش روی دانه وجود دارد. این آن را برای کاربردهایی ایده آل می کند که در آن حفظ شکل اهمیت دارد، مانند پارچه پیراهن، بوم، و پارچه لحاف. جهت بایاس (45 درجه نسبت به دانه) دارای کشش است، که خیاطان به عمد هنگام برش درزهای منحنی از آن استفاده می کنند.

دوام و مقاومت در برابر سایش

فرکانس بالای در هم تنیدگی نخ، تنش مکانیکی را به طور گسترده در سطح پارچه توزیع می کند. هیچ رشته ای بار نامتناسب را تحمل نمی کند. این به مقاومت سایشی خوب نسبت به بافت‌هایی با شناورهای نخ بلند مانند ساتن کمک می‌کند. یک بوم پنبه‌ای ساده و معمولی می‌تواند هزاران چرخه سایش را قبل از نشان دادن سایش تحمل کند.

پرده محدود

درهم تنیدگی محکم که به بافت ساده پایداری می بخشد، آن را نسبت به ساختارهای بافت شل تر نیز سفت تر می کند. پارچه‌های ساده بافت تمایل دارند شکل خود را حفظ کنند تا اینکه به صورت روان بچرخند. در نسخه های سبک و شفاف (chiffon، voile)، این سفتی حداقل است. در نسخه های سنگین تر (بوم، پیراهن جین)، پارچه کاملاً سفت است. بافت های جناغی و ساتن، با نقاط اتصال کمتری که دارند، پارچه سیال بیشتری را در فیبر و وزن معادل تولید می کنند.

قابلیت تنفس

پارچه بافته ساده در الیاف طبیعی - پنبه، کتان و پشم - به گردش هوای خوب در صورت بافته شدن در تعداد نخ های متوسط اجازه می دهد. بافت ساده بافته شده (مانند گز یا گاز) از جمله سازه های پارچه ای قابل تنفس است. با افزایش تعداد نخ ها، نفوذپذیری هوا کاهش می یابد. یک ورقه ساتن با 600 نخ به طور قابل توجهی کمتر از یک ورقه پرکال بافت ساده 200 نخ از همان الیاف پنبه تنفس می کند.

سهولت در چاپ و رنگرزی

سطح صاف و یکنواخت پارچه بافته ساده رنگ می گیرد و به طور یکنواخت در سطح آن چاپ می شود. هیچ دنده مورب یا بافت سطحی وجود ندارد که ثبت چاپ را مخدوش کند یا باعث جذب ناهموار رنگ شود. این یکی از دلایلی است که بیشتر پارچه‌های چاپی - از پارچه تی‌شرت چاپ شده تا منسوجات مبلمان خانگی چاپ دیجیتالی - از پایه بافت ساده استفاده می‌کنند.

انواع متداول پارچه ساده ساده

بافت ساده یک پارچه نیست - یک دسته ساختاری است که صدها نام پارچه متمایز را در بر می گیرد. تفاوت بین آنها از محتوای الیاف، تعداد نخ، تراکم نخ و مراحل تکمیلی ناشی می شود تا هر گونه تغییر در خود بافت.

هر یک از این پارچه ها از ساختار یکسانی 1/1 روی و زیر بافت استفاده می کنند. مسلین و بوم هر دو پنبه بافته ساده هستند. تفاوت بین آنها قطر و چگالی رزوه است، نه پیچیدگی ساختاری. این یک نکته مهم برای هر کسی است که ارزشیابی پارچه بافته را یاد می گیرد: نام پارچه نتیجه نهایی را به شما می گوید، اما ساختار بافت به شما در مورد منطق ساخت زیرین می گوید.

انواع بافت ساده: بافت سبد و بافت دنده

دو تغییر ساختاری مستقیماً از بافت ساده منشعب می شوند و در عین حال منطق متناوب اساسی خود را حفظ می کنند. هر دو به عنوان ساختارهای پارچه بافته اولیه در نظر گرفته می شوند و در محصولات نساجی روزمره ظاهر می شوند.

بافت سبد

بافت سبد دو یا چند نخ تار و دو یا چند نخ پود را با هم گروه بندی کرده و به صورت یک واحد می بافد. یک سبد بافته 2×2، یک جفت نخ پود را از روی و زیر یک جفت نخ تار عبور می دهد. نتیجه بصری شبیه یک سبد بافته شده است - یک الگوی شطرنجی با بلوک‌های مربع کوچک به جای شبکه‌ای محکم از رشته‌های جداگانه. پارچه آکسفورد، پارچه استاندارد برای پیراهن‌های آکسفورد دکمه‌دار، از بافت سبد ۲×۱ (دو نخ پود بافته شده روی یک تار) استفاده می‌کند. این به پارچه دست نرم و بافت ظریف آن می بخشد و در عین حال سادگی ساختاری یک مشتق بافت ساده را حفظ می کند.

پارچه‌های سبد بافی کمی پایدارتر از بافت ساده واقعی هستند، زیرا تارها آزادی بیشتری برای جابجایی در موقعیت‌های گروه‌بندی شده‌شان دارند. آنها با دستی نرم تر و آرام تر و پارچه بهتری نسبت به بافت ساده سفت بافته شده جبران می کنند.

بافت دنده

بافت دنده ای با استفاده از نخ های ضخیم تر یا با گروه بندی نخ ها فقط در یک جهت، رج هایی را در یک جهت روی پارچه ایجاد می کند. پارچه های دنده تار دارای دنده هایی هستند که به صورت افقی (متقاطع) اجرا می شوند. پارچه های دنده پود دارای دنده هایی هستند که به صورت عمودی (درازا) اجرا می شوند.

• پوپلین: یک بافت ساده رو به تار با نخ های تار بیشتر در هر اینچ نسبت به نخ های پود، ایجاد دنده های افقی ظریفی می کند. به طور گسترده در پیراهن های لباس و پارچه های یکنواخت استفاده می شود.
• غلات غلات: بافت دنده ای سنگین با تارهای افقی برجسته. در روبان، بند کلاه و تزئینات لباس استفاده می شود.
• عثمانی: یک پارچه دنده پود با دنده های سنگین و گرد افقی که توسط نخ های پود ضخیم ایجاد شده است. در کت های ساختاری و اثاثه یا لوازم داخلی استفاده می شود.
• شکست: بافت دنده ای سبک تر با دنده های صاف و ظریف افقی. در لباس های رسمی و پارچه های ژاکت استفاده می شود.

نقش الیاف در پارچه بافته شده پایه

محتوای الیاف یک پارچه بافته شده به اندازه ساختار بافت در تعیین نحوه رفتار پارچه مهم است. همان ساختار بافت ساده، بسته به اینکه در پنبه، کتان، ابریشم، پشم یا پلی استر بافته شده باشد، پارچه های کاملاً متفاوتی تولید می کند.

پنبه

پنبه پرمصرف ترین الیاف در پارچه های بافته شده پایه است. نرم، قابل تنفس است، به راحتی رنگ می شود و شستشوی مکرر را بدون تخریب قابل توجه تحمل می کند. پارچه های بافته ساده پنبه ای از باتیست خوب (بسیار سبک، استفاده شده در خیاطی ارثی) تا بوم سنگین (مورد استفاده در کیف، کفش و مبلمان فضای باز) متغیر است. تولید جهانی پارچه پنبه ای بیش از 25 میلیون تن در سال است ، با ساختارهای بافت ساده که اکثریت آن خروجی را نشان می دهد. قابلیت جذب الیاف - پنبه می تواند تا 27 برابر وزن خود در آب نگه دارد - آن را برای لباس هایی که در کنار پوست می پوشند، کاربردی می کند.

کتانی

کتانی از الیاف کتان بافته شده است و یکی از قدیمی‌ترین پارچه‌های بافته شده در تاریخ بشر است - تکه‌های کتانی در سکونتگاه‌های دریاچه سوئیس یافت شده است که قدمت آن به حدود 8000 سال قبل از میلاد می‌رسد. کتانی ساده بافته شده، ترد، قوی و بسیار قابل تنفس است. به راحتی چروک می شود اما با هر بار شستشو نرم تر می شود. خاصیت جذب رطوبت آن، آن را به پارچه ای ارجح در آب و هوای گرم برای پوشاک، ملحفه و منسوجات رومیزی تبدیل می کند.

ابریشم

پارچه‌های ساده ابریشمی – مانند هابوتای (که به آن ابریشم چینی یا پونجی نیز می‌گویند) – دارای براقی طبیعی از سطح مقطع فیبر مثلثی ابریشم است که نور را مانند منشور منعکس می‌کند. حتی یک ساختار ساده بافت ساده وقتی در ابریشم بافته می شود، پارچه ای درخشان تولید می کند. هابوتای یکی از رایج ترین پارچه های ابریشمی است که برای آستر، روسری و بلوزهای سبک استفاده می شود. وزن آن بین 5 تا 16 مادر (واحد وزن ابریشم) است. وزنه های سنگین تر مات تر و بادوام تر هستند.

پشم

پارچه‌های پشمی ساده شامل چالی (سبک، نرم، با روکش سیال)، فلانل (قبل از چرت زدن) و ژورت پشمی است. الیاف پشم دارای چین خوردگی طبیعی هستند که باعث ایجاد حفره‌های هوا می‌شود و خاصیت عایق بودن پشم را حتی در ساختارهای بافت ساده می‌دهد. پشم همچنین دارای مدیریت رطوبت طبیعی است - می تواند تا 30٪ از وزن خود را در بخار رطوبت قبل از احساس خیس شدن جذب کند - باعث می شود پارچه های پشمی ساده در طیف وسیعی از دما راحت باشند.

پلی استر و الیاف مصنوعی

پلی استر بافت ساده به طور گسترده در آستر، لباس ورزشی و لباس کار استفاده می شود. پارچه پلی استر بافته شده در برابر چروک شدن و چروک شدن مقاومت می کند، به سرعت خشک می شود و رنگ را به خوبی حفظ می کند. تافته (اغلب پلی استر)، نوعی پارچه ابریشمی (اغلب پلی استر) و بسیاری از آسترهای کت و شلوار، ساختارهای پلی استر با بافت ساده هستند. پلی استر در حال حاضر بیش از 50 درصد از کل الیاف مورد استفاده در تولید نساجی جهانی را تشکیل می دهد و بیشتر آن به ساخت و سازهای ساده بافته می شود.

تعداد نخ در پارچه بافته شده اصلی: در واقع به چه معناست

تعداد نخ ها به تعداد کل نخ های تار و پود در یک اینچ مربع پارچه بافته شده اشاره دارد. پارچه ای با 100 نخ تار و 100 نخ پود در هر اینچ دارای تعداد نخ 200 است. این معیار معمولاً در زمینه ملحفه‌های تخت مورد بحث قرار می‌گیرد، اما برای همه پارچه‌های بافته شده اعمال می‌شود.

در یک پارچه ساده ساده، تعداد نخ بیشتر به طور کلی به این معنی است:

• از نخ‌های ظریف‌تری استفاده می‌شود (نخ‌های نازک‌تر اجازه می‌دهند تا در هر اینچ بیشتر جا بیفتند)
• سطح پارچه صاف تر و بافت کمتری دارد
• پارچه متراکم تر است و تنفس کمتری دارد
• در صورت استفاده از نخ های تک لایه با کیفیت، پارچه ممکن است نرم تر به نظر برسد

تعداد نخ ها به خودی خود یک شاخص کیفیت قابل اعتماد نیست. یک ورق پرکال ساده با 200 نخ با استفاده از نخ تک لا پنبه مصری منگنه بلند، کیفیت بالاتر و دوام بیشتری نسبت به ورق 400 نخی که از پنبه منگنه کوتاه با نخ‌های 2 لا استفاده می‌کند (که در آن هر لایه جداگانه حساب می‌شود و تعداد یک لایه را باد می‌کند). کیفیت به طول الیاف، کیفیت نخ و یکپارچگی بافت بستگی دارد - نه تعداد نخ به تنهایی.

برای مرجع، یک پارچه پیراهنی پنبه‌ای معمولی (پوپلین) با 60 تا 80 نخ در هر جهت (در مجموع 120 تا 160 نخ) اجرا می‌شود. یک ورق پرکال در هر جهت 180-200 اجرا می شود (مجموع 360-400). یک دستمال کتانی خوب ممکن است به 120 در هر جهت برسد. پارچه بوم برای کیسه ها ممکن است فقط 10 تا 20 نخ در هر جهت داشته باشد اما از نخ های بسیار سنگین استفاده می کند.

چگونه پارچه بافته شده اصلی با پارچه بافتنی متفاوت است

درک پارچه‌های بافته‌شده در مقابل پارچه‌های بافتنی آسان‌تر است، زیرا هر دو دسته‌های اصلی نساجی هستند اما بر اساس اصول ساختاری کاملاً متفاوت کار می‌کنند.

این تفاوت ها به این معنی است که پارچه های بافته شده و بافتنی برای انواع مختلف پوشاک مناسب هستند. ژاکت‌های دوخت، شلوارهای ساختار یافته و پیراهن‌های مجلسی شفاف به پایداری پارچه‌های بافته شده متکی هستند. لباس‌های اکتیو، لباس‌های متناسب و تی‌شرت‌های معمولی به کشش و بازیابی پارچه بافتنی متکی هستند. یک پیراهن لباس بافتنی ساختار یقه خود را از دست می دهد. بالا تنه بافته شده حرکت را محدود می کند.

دانه پارچه بافته شده و چرا اهمیت دارد

دانه به جهت نخ ها در پارچه بافته شده اشاره دارد و یکی از مهم ترین مفاهیم عملی برای هر کسی است که با منسوجات بافته شده کار می کند.

• دانه مستقیم (در طول دانه / تار): به موازات سلواژ اجرا می شود. نخ های تار معمولاً قوی تر هستند و کمترین کشش را دارند. لباس‌ها معمولاً با دانه‌های مستقیم بریده می‌شوند تا از اعوجاج ناشی از گرانش جلوگیری شود.
• دانه متقاطع (دانه پودی): عمود بر selvage اجرا می شود. کشش کمی بیشتر از دانه مستقیم دارد. گاهی اوقات کمربندها بر روی دانه های متقاطع بریده می شوند تا کمی آسان شود.
• دانه تعصب: در 45 درجه به هر دو تار و پود اجرا می شود. این کشش ترین جهت در هر پارچه ساده است. لباس‌های برش تعصب - که توسط طراح مادلین ویونت در دهه 1920 پیشگام شد، به گونه‌ای به بدنه می‌چسبند و با آن حرکت می‌کنند که برش‌های روی دانه‌ها نمی‌تواند به دست آید.

برش پارچه های بافته شده بدون دانه باعث می شود لباس هایی که در هنگام پوشیدن می پیچند، کشیده می شوند یا آویزان می شوند. بررسی تراز دانه قبل از برش یک مرحله اساسی در ساخت لباس است. در کاربردهای نساجی داخلی - پرده ها، اثاثه یا لوازم داخلی - برش بدون دانه باعث می شود که پانل ها به صورت زاویه دار آویزان شوند یا حتی زمانی که پارچه صاف آویزان است، الگوها کج به نظر می رسند.

فرآیندهای تکمیلی که پارچه بافته اصلی را تغییر می دهد

پارچه ساده بافته‌ای که از بافندگی بیرون می‌آید، اجناس خاکستری (یا پارچه خاکستری) نامیده می‌شود. قبل از اینکه به دست مصرف کنندگان برسد، معمولاً چندین فرآیند تکمیلی را پشت سر می گذارد که به طور قابل توجهی ظاهر و عملکرد آن را تغییر می دهد. این درمان ها بعد از بافت اعمال می شود و تغییری در ساختار بافت ایجاد نمی کند.

• تمیز کردن: شستشو برای از بین بردن روغن های طبیعی، موم ها و باقی مانده های فرآوری. پارچه نخی خام پس از تمیز کردن و سفید شدن از خاکستری بژ به سفید تبدیل می شود.
• Mercerization: درمان پارچه پنبه ای با هیدروکسید سدیم تحت کشش. این فرآیند الیاف پنبه را متورم می کند، جذب رنگ را 20 تا 30 درصد افزایش می دهد و درخشندگی دائمی ایجاد می کند. پوپلین پنبه مرسرریزه در مقایسه با پنبه غیر مرسریزه، سطح صاف و براق قابل توجهی دارد.
• تقویم کردن: عبور دادن پارچه بین غلتک های گرم شده سنگین برای صاف و صاف کردن سطح. سطح ترد و صیقلی را که در پنبه لعاب دار و چینت دیده می شود ایجاد می کند.
• چرت زدن: بالا بردن فیبر روی سطح با استفاده از غلتک های پوشش داده شده با سیم به پایان می رسد تا سطحی نرم و مبهم ایجاد کند. فلانل پنبه ای به صورت بافت ساده یا تویل شروع می شود و پس از چرت زدن به فلانل تبدیل می شود.
• سنفوریزاسیون: یک فرآیند پیش انقباض که پارچه را به صورت مکانیکی فشرده می کند به طوری که انقباض باقی مانده پس از شستشوی مصرف کننده به کمتر از 1٪ کاهش می یابد. بیشتر پارچه های آماده پیراهنی سانفوریز شده است.
• پوشش ضد چروک: استفاده از روکش های رزینی (معمولاً جایگزین های مبتنی بر فرمالدئید یا بدون فرمالدئید) که الیاف پنبه را در یک پیکربندی مسطح به هم متصل می کنند. به طور گسترده در پارچه پیراهن و شلوار استفاده می شود که به عنوان "مراقبت آسان" یا "غیر آهنی" به بازار عرضه می شود.
• درمان ضد آب: استفاده از پوشش‌های دافع آب بادوام (DWR) که معمولاً بر پایه فلوروپلیمر هستند که باعث می‌شوند آب از سطح پارچه منجوق شود. در پارچه های بافته ساده در فضای باز و لباس کار استفاده می شود.

این مراحل تکمیلی توضیح می‌دهد که چرا دو پارچه با ساختار بافت ساده و محتوای الیاف یکسان می‌توانند احساس، ظاهر و عملکرد کاملاً متفاوتی در محل فروش داشته باشند. بافت اسکلت را فراهم می کند. درمان های تکمیلی بیشتر آنچه را که مصرف کنندگان تجربه می کنند تعیین می کند.

راهنمای عملی شناسایی پارچه بافته شده پایه

تشخیص اینکه آیا پارچه یک بافت ساده است یا خیر - و درک محتوای الیاف آن - یک مهارت عملی برای هر کسی است که منسوجات را خریداری می کند، می دوزد یا مشخص می کند. چندین آزمایش و مشاهدات ساده به شما کمک می کند.

بازرسی بصری و لمسی

• پارچه را تا روشن نگه دارید. یک بافت ساده باید شبکه ای منظم از نخ های متقاطع را بدون خطوط مورب (که نشان دهنده گره جناغی است) و بدون نخ بلند روی سطح (که نشان دهنده ساتن است) نشان دهد.
• پارچه را به آرامی روی دانه صاف بکشید - باید حداقل کشش داشته باشد. سوگیری را بکشید - باید به طور قابل توجهی بیشتر کشیده شود. این یک ساختار بافته شده در مقابل یک بافتنی را تایید می کند.
• لبه برش را بررسی کنید. پارگی پارچه های بافته شده؛ نخ های جداگانه در امتداد لبه برش کشیده می شوند. فرهای پارچه را ببافید اما به همین ترتیب ساییده نمی شود.

تست سوختگی برای شناسایی فیبر

تست سوختگی روی یک نخ کوچک از لبه پارچه به شناسایی محتوای فیبر در زمانی که هیچ برچسبی در دسترس نیست کمک می کند:

• پنبه and linen: به سرعت با شعله نارنجی بسوزانید، بویی شبیه کاغذ سوخته کنید، خاکستر خاکستری نرمی باقی بگذارید که خرد شود.
• ابریشم and wool: به آرامی بسوزانید، خود خاموش شوید، بویی شبیه موی سوزانده کنید، یک مهره یا خاکستر سیاه قابل خرد شدن باقی بگذارید.
• پلی استر: به طور همزمان ذوب می شود و می سوزد، بوی شیمیایی/شیرینی می دهد، مهره سیاه سختی به جا می گذارد که قابل خرد شدن نیست.
• نایلون: ذوب می شود و به دانه های قهوه ای مایل به زرد یا خاکستری تبدیل می شود، خود خاموش می شود، بوی کرفس مانند دارد.

پارچه های مخلوط رفتار سوختگی مخلوط را نشان می دهند - برای مثال، یک ترکیب پنبه-پلی استر، با شعله نارنجی می سوزد اما در جایی که پلی استر ذوب می شود، پسماند سختی باقی می ماند. این آزمون یک نقطه شروع عملی است زمانی که برچسب گذاری محتوای فیبر وجود ندارد.

کاربردهای پارچه بافته پایه در سراسر صنایع

بافت ساده و تغییرات نزدیک آن تقریباً در هر صنعتی که از مواد نساجی استفاده می کند ظاهر می شود. ترکیبی از سادگی ساختاری، راندمان تولید و عملکرد قابل اعتماد، پارچه بافته شده اصلی را در طیف گسترده ای از کاربردها مرتبط نگه می دارد.

پوشاک

اکثر لباس‌های رسمی و تجاری - پیراهن، آستر شلوار، پارچه کت شلوار، بلوز - از پارچه‌های ساده استفاده می‌کنند. پوپلین پنبه ای (نوعی دنده بافت ساده) استاندارد جهانی برای پیراهن های لباس است. پارچه‌های آستر در کت و شلوارها و کت‌ها تقریباً عموماً بافته‌ای ساده هستند، معمولاً از استات یا پلی‌استر، برای سطح صاف‌شان انتخاب می‌شوند که به لباس‌ها اجازه می‌دهد به راحتی روی لباس‌های دیگر بچرخند.

منسوجات خانگی

پرکال (پنبه بافته ساده با تعداد 200 نخ) در کنار ساتین یکی از دو ساختار غالب ملحفه در سطح جهان است. موسلین و فویل پارچه های استاندارد پرده و پانل شفاف هستند. بوم در صندلی های کارگردان، روکش کوسن در فضای باز و پارچه پایه اثاثه یا لوازم داخلی استفاده می شود. اردک پنبه ای (یک بافت ساده محکم بافته شده) برای روکش های کتانی و اثاثه یا لوازم داخلی معمولی استاندارد است.

مصارف پزشکی و فنی

گاز بافت ساده پارچه پایه برای پانسمان های جراحی، بانداژها و محصولات مراقبت از زخم است. بافت باز اجازه می دهد تا مایع از آن عبور کند در حالی که یک مانع فیزیکی ایجاد می کند. در فیلتراسیون، پارچه های بافته ساده در الیاف مصنوعی یا فلزی، رسانه فیلتر را در حمل و نقل هوا، پردازش مایعات و تجهیزات جداسازی صنعتی تشکیل می دهند. اندازه دیافراگم یک پارچه صافی بافت ساده را می توان با تنظیم قطر نخ و تعداد نخ تا حدود میکرون کنترل کرد. ، ساخت پارچه بافته شده به ابزاری برای فیلتراسیون دقیق در کاربردهای دارویی و فرآوری مواد غذایی.

هنر و صنایع دستی

بوم هنرمند - پارچه کتانی یا پنبه‌ای ساده که روی یک قاب چوبی کشیده شده است - از قرن شانزدهم به عنوان سطح اولیه نقاشی در هنر غربی بوده و به تدریج جایگزین پانل‌های چوبی شده است. بافت ساده سطحی پایدار را فراهم می کند که پرایمر gesso را می پذیرد و لایه های رنگ را بدون ترک در زیر تغییرات ابعادی که ممکن است یک پانل تجربه کند نگه می دارد. بوم کتانی به دلیل استحکام و حداقل واکنش به تغییرات رطوبت برای هنرهای زیبا ترجیح داده می شود.