نحوه تکمیل دوخت روی چرخ خیاطی: راهنمای کامل

پاسخ کوتاه: چگونه دوخت را در چرخ خیاطی به پایان برسانیم

برای تکمیل دوخت روی چرخ خیاطی، سه گزینه اصلی دارید: از دکمه دوخت معکوس برای دوخت 3 تا 5 بخیه در انتهای دوخت خود استفاده کنید، در صورت وجود از عملکرد دوخت داخلی دستگاه استفاده کنید، یا دم نخ ها را حداقل 6 اینچ بگذارید و آنها را به صورت دستی ببندید. دوخت پشت سر سریع ترین و مطمئن ترین روش برای دوخت روزانه است پارچه بافته شده ، و تقریباً روی هر چرخ خیاطی مدرن کار می کند. هر روش بسته به نوع پارچه، محل درز و نوع پرداختی که نیاز دارید، جایگاه خود را دارد.

فرقی نمی‌کند یک شلوار پنبه‌ای را لبه بزنید، یک لحاف بچینید، یا یک کیف ساختاری از بوم بافته شده جمع کنید، دانستن اینکه دقیقا چگونه بخیه‌هایتان را تمیز کنید، یکی از اساسی‌ترین مهارت‌های خیاطی است که می‌توانید توسعه دهید. یک درز ضعیف می تواند در اولین شستشو یا پس از حداقل استرس باز شود و ساعت ها کار دقیق را از بین ببرد. این راهنما همه روش‌ها را به تفصیل بررسی می‌کند، توضیح می‌دهد که در کدام موقعیت‌ها چه تکنیکی لازم است، و نحوه رفتار پارچه‌های بافته متفاوت از بافت‌های بافتنی یا بافت‌های آزاد را پوشش می‌دهد - زیرا این تفاوت واقعاً رویکرد تکمیلی را که باید استفاده کنید تغییر می‌دهد.

چرا درست کردن بخیه های شما بیشتر از آنچه فکر می کنید اهمیت دارد؟

یک انتهای بخیه ناتمام اساساً یک دعوت باز برای باز کردن نخ است. یک دوخت ماشینی استاندارد یک دوخت قفلی است - نخ بالایی دور نخ ماسوره حلقه می‌شود تا یک زنجیره به هم پیوسته ایجاد کند. هنگامی که آن زنجیر در دو انتها لنگر نداشته باشد، کوچکترین کشش یا اصطکاک می تواند باعث جدا شدن آن شود و باز شدن آن می تواند تمام طول درز را طی کند.

این امر به ویژه هنگام کار با پارچه بافته بسیار مهم است. برخلاف پارچه بافتنی که دارای کشش طبیعی و ساختار حلقه ای است که تا حدودی در برابر باز شدن مقاومت می کند. پارچه های بافته شده از نخ های در هم تنیده ای ساخته می شوند که در زوایای قائم با یکدیگر قرار دارند . تار به صورت عمودی و پود به صورت افقی اجرا می شود. به دلیل این ساختار، درز دوخته شده در امتداد بایاس یا در سراسر دانه در یک پارچه بافته می تواند کشش قابل توجهی را تجربه کند، به خصوص در نقاط تنش مانند سوراخ بازوها، درزهای فاق و بند کمر. اگر بخیه به درستی محکم نشده باشد، دقیقاً در همان نقاط شکست می خورد.

فراتر از یکپارچگی ساختاری، یک درز به درستی تکمیل شده نیز نشانگر مهارت است. لباس‌های آماده و تغییرات حرفه‌ای همیشه شامل انتهای دوخت محکم می‌شوند. وقتی داخل یک لباس خوش دوخت را بررسی می‌کنید، دم نخ‌های شل آویزان از درزها را نمی‌بینید - هر انتهای آن قفل، گره خورده یا دفن شده است.

روش اول: پشت دوخت - رویکرد استاندارد

دوخت پشتی همان چیزی است که اکثر فاضلاب ها در ابتدا یاد می گیرند و دلیل خوبی هم دارد. سریع، قوی است و نیازی به ابزار اضافی ندارد. در اینجا دقیقا نحوه انجام آن آمده است:

1. درز خود را با فشار دادن دکمه معکوس روی دستگاه و دوختن حدود 3 تا 5 بخیه از نقطه شروع شروع کنید، سپس دکمه معکوس را رها کرده و به طور معمول به جلو بدوزید.
2. هنگامی که به انتهای درز خود رسیدید، با سوزن پایین توقف کنید.
3. دکمه معکوس را فشار دهید و برای 3 تا 5 بخیه به عقب بخیه بزنید، خط درز خود را صاف نگه دارید.
4. دکمه عقب را رها کنید و دوباره به سمت لبه پارچه بدوزید.
5. پای پرس را بلند کنید، پارچه را بیرون بکشید و نخ ها را نزدیک سطح پارچه ببندید.

قسمت پشت دوخت یک لایه نخ دوتایی یا سه گانه در انتهای درز ایجاد می کند که باز شدن زنجیر دوخت را تقریبا غیرممکن می کند. این روش برای اکثر درزهای پارچه بافته شده ایده آل است - پنبه، کتان، جین، بوم، ابریشم، و بیشتر پارچه های با وزن لباس، همه به خوبی به دوخت پشتی پاسخ می دهند.

هنگامی که دوخت پشت می تواند مشکل ایجاد کند

دوخت پشت به طور کلی مناسب نیست. روی پارچه‌های بافته‌شده بسیار شفاف یا ظریف مانند پارچه ابریشمی، ارگانزا یا چرموز ابریشمی ظریف، حجم اضافی سه لایه دوخت در انتهای درز می‌تواند یک توده قابل مشاهده ایجاد کند یا پارچه را مخدوش کند. در این موارد، دوخت قفلی یا روش گره دستی ارجحیت دارد. به همین ترتیب، روی پارچه‌های خیلی شل بافته شده مانند پارچه‌های کتانی باز یا گاز، دوخت‌های مکرر در همان نقطه می‌تواند به ساختار پارچه آسیب برساند یا باعث چروکیدگی شود.

لحاف هایی که از طول دوخت بسیار کوتاه استفاده می کنند - معمولاً 1.5 تا 2.0 میلی متر - گاهی اوقات متوجه می شوند که پشت دوخت یک گره متراکم و سفت در گوشه های بلوک لحاف ایجاد می کند که تطبیق نقاط را دشوار می کند. در این موارد، دوخت قفلی یا شروع با دوخت با طول صفر برای 5 تا 6 بخیه بهتر عمل می کند.

روش دوم: عملکرد قفل یا بست

بسیاری از چرخ خیاطی های مدرن - به ویژه مدل های میان رده و بالاتر از برندهایی مانند Bernina، Janome، Brother و Pfaff - شامل یک دوخت مخصوص قفل یا دکمه "اصلاح" هستند. این دکمه معمولا با یک نماد گره کوچک یا کلمه "قفل" برچسب گذاری می شود. وقتی فعال شد، دستگاه 3 تا 6 بخیه ریز را با طول تقریباً صفر در جای خود بخیه می زند، بدون اینکه پارچه را به جلو یا عقب حرکت دهد، گره محکمی ایجاد می کند.

مزیت این روش این است که حداقل حجم را تولید می کند. گره کوچک به طور تمیز در انتهای درز قرار می گیرد و تقریباً نامرئی است، حتی روی پارچه های شفاف یا سبک. این روش تکمیلی ترجیحی برای موارد زیر است:

• دوخت تزیینی روی پارچه بافته شده که انتهای نخ نمایان خواهد شد
• گلدوزی یا دوخت کاربردی که در همان قسمت شروع و به پایان می رسد
• لحاف کاری با حرکت آزاد، که در آن کشیدن دم نخ به پشت و گره زدن روش سنتی است، اما دوخت قفلی جایگزین سریع تری را ارائه می دهد.
• دوختن روی پارچه های بسیار سبک یا شفاف که در آن دوخت پشتی باعث تغییر درز می شود

اگر دستگاه شما دکمه قفل دوخت اختصاصی ندارد، می توانید آن را به صورت دستی تکرار کنید. طول دوخت خود را روی 0 قرار دهید و 5 تا 6 بخیه را در جای خود قرار دهید، سپس به طول بخیه معمولی خود برگردید و ادامه دهید. توجه داشته باشید که در برخی از ماشین‌ها، دوخت با طول 0 می‌تواند باعث ایجاد حلقه یا گیر کردن نخ شود، بنابراین قبل از انجام آن در پروژه خود، آن را روی تکه‌ای از پارچه بافته شده خود آزمایش کنید.

روش سوم: ترک دم دراز و گره زدن به صورت دستی

این روش کندتر است اما بیشترین کنترل را در اختیار شما قرار می دهد و زمانی که هم دوخت پشت و هم دوخت قفلی با پروژه تداخل داشته باشد، انتخاب درستی است. معمولاً در خیاطی، خیاطی و خیاطی با دست استفاده می شود که دقت بیش از سرعت اهمیت دارد.

1. هنگامی که درز خود را تمام کردید، دم های نخ را حداقل 6 اینچ بگذارید - طولانی تر بهتر است، زیرا به شما امکان کار بیشتری می دهد.
2. نخ بالایی را از نخ بوبین جدا کنید.
3. یک نخ را به آرامی بکشید تا حلقه کوچکی از نخ دیگر را به سطح بکشید، سپس با استفاده از یک سنجاق یا نوک درز، حلقه را به طور کامل بکشید.
4. این دو نخ را با یک گره مربعی به هم گره بزنید - سمت راست از چپ، سپس سمت چپ روی راست - به خوبی روی سطح پارچه کشیده شده است.
5. هر دو دم را از طریق یک سوزن خیاطی دستی رد کنید و با عبور دادن سوزن از میان چین جای درز به مدت 1 تا 2 اینچ قبل از پیرایش، آنها را داخل جای جای درز فرو کنید.

دفن دم نخ ها در داخل قسمت درز تمیزترین سطح ممکن است - بدون گره قابل مشاهده، بدون حجیم و بدون خطر لیز خوردن گره از طریق بافت پارچه. این تکنیک به ویژه در پارچه‌های محکم بافته شده مانند باتیست یا پیراهن نخی با نخ بالا بسیار ارزشمند است، جایی که حتی یک گره کوچک روی سطح پارچه می‌تواند یک برآمدگی قابل مشاهده ایجاد کند.

انتخاب روش مناسب برای نوع پارچه

نوع پارچه ای که با آن کار می کنید باید مستقیماً بر نحوه اتمام بخیه ها تأثیر بگذارد. پارچه‌های بافته شده و زیرشاخه‌های متعدد آن هرکدام تحت کشش رفتار متفاوتی دارند و بهترین روش تکمیل بر این اساس متفاوت است.

نکته ای که ارزش درک دارد این است که ساختار بافت پارچه بافته شده چگونه به امنیت نخ مربوط می شود. در یک بافت ساده، نخ ها به صورت یک الگوی زیر هر نخ به هم می پیوندند و محکم ترین ساختار ممکن را ایجاد می کنند. در مقابل، یک بافت ساتن دارای شناورهای طولانی است - نخ قبل از در هم تنیده شدن روی چهار یا بیشتر نخ کشیده می شود - که سطحی صاف و براق ایجاد می کند، اما همچنین به این معنی است که ساختار پارچه بافته بازتر است و در برابر کشش نخ مقاومت کمتری دارد. در پارچه های ساتن بافته، هر گره یا انتهای بخیه ای در معرض خطر بیشتر لیز خوردن از طریق بافت است. ، به همین دلیل است که دفن دم در داخل جای درز بسیار مهم است.

درز خود را به درستی شروع کنید تا پایان کار آسان تر باشد

یک درز خوب تمام شده در واقع قبل از دوخت اولین بخیه شروع می شود. نحوه شروع یک درز تعیین می کند که چقدر تمیز به پایان می رسد، زیرا یک درز بد شروع شده اغلب لانه های نخ، مشکلات کششی یا طول دوخت ناهموار ایجاد می کند که تا انتهای خط کشیده می شود.

همیشه دم نخ خود را در شروع نگه دارید

هنگامی که یک درز جدید را شروع می کنید، هر دو دم نخ بالا و ماسوره را در پشت پای فشاری با دست چپ خود نگه دارید. این عمل ساده از پایین کشیدن نخ ها به داخل صفحه گلوی دستگاه جلوگیری می کند، که علت ایجاد لانه نخ مخوفی است که در زیر پارچه بافته شده در ابتدای درز در هم می پیچد. همچنین اطمینان حاصل می کند که کشش نخ شما به درستی از کوک اول تنظیم شده است.

با یک بخیه پشت از قسمت Start Edge شروع کنید

پارچه خود را طوری قرار دهید که سوزن حدود 1/4 اینچ از لبه خام وارد شود. ابتدا به لبه کوک بزنید و سپس به سمت جلو بدوزید. این کار نقطه شروع را بدون باقی گذاشتن دم برای اصلاح قفل می کند. روی پارچه‌های بافته‌شده با هر تمایلی به ساییدگی - کتان، پنبه بافته شده، بوم لبه‌های خام - این امر به ویژه مهم است زیرا نقطه شروع غیر ایمن به درز اجازه می‌دهد تا از انتهای آن باز شود، حتی اگر انتهای آن کاملاً دوخته شده باشد.

قبل از شروع، طول دوخت خود را بررسی کنید

برای اکثر پارچه های بافته شده، طول دوخت 2.5 میلی متر نقطه شروع استاندارد است. پارچه‌های سنگین‌تر مانند جین، کرباس و روکش‌های ضخیم با دوخت کمی بلندتر بهتر عمل می‌کنند. 3.0 تا 3.5 میلی‌متر فضای نخ را به داخل بافت می‌دهد بدون اینکه پارچه را خیلی متراکم سوراخ کند. . پارچه‌های سبک‌تر مانند باتیست، ویل و ابریشم ظریف از دوخت کوتاه‌تر - 1.8 تا 2.0 میلی‌متر - بهره می‌برند که درز مطمئن‌تری روی ساختار بافت ظریف ایجاد می‌کند. هنگامی که طول دوخت شما به درستی تنظیم شود، دوخت شما در انتهای درز نیز به جای چروکیده شدن، منظم و عمدی به نظر می رسد.

تکمیل بخیه ها روی درزهای منحنی و شکل

درزهای صاف ساده هستند، اما لباس های پارچه بافته پر از منحنی هستند - یقه، درزهای بازو، درزهای پرنسسی، کلاه آستین ها، و انحنای کمر همگی شامل درزهایی هستند که جهت را تغییر می دهند. اتمام صحیح دوخت روی یک درز منحنی به کمی دقت بیشتری نسبت به اتمام یک دوخت در یک دوخت مستقیم نیاز دارد.

چالش این است که وقتی روی یک منحنی پشت دوخت می‌کنید، دوخت‌های معکوس همیشه دقیقاً از همان خط بخیه‌های جلو پیروی نمی‌کنند - سوزن می‌تواند کمی جابجا شود، مخصوصاً در منحنی‌های تنگ. این یک درز کمی پهن یا ناهموار در نقاط شروع و پایان ایجاد می کند که می تواند باعث ایجاد مشکلات تناسب در مناطقی مانند یقه یا آستین های ست شده شود که دقت در آنها بسیار مهم است.

برای درزهای منحنی روی پارچه بافته شده، عملکرد دوخت قفلی یا روش گره دستی معمولاً انتخاب بهتری نسبت به پشت دوخت است. اگر دستگاه شما دوخت قفلی ندارد و می‌خواهید از گره دستی اجتناب کنید، می‌توانید دوخت خود را به 2 دوخت کاهش دهید - به اندازه کافی برای قفل کردن زنجیر - و برای حفظ آن به کشش خود درز تکیه کنید، به خصوص اگر درز منحنی قبل از چرخاندن، بریده، بریده و فشرده شود.

بریدن و بریدگی درزهای منحنی در پارچه بافته شده باعث توزیع مجدد تنش درز می شود ، که به طور طبیعی مقداری فشار از انتهای بخیه می گیرد. به عنوان مثال، یک جای درز نزدیک بر روی یک منحنی مقعر، کشش کششی روی انتهای دوخت را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد، به این معنی که حتی یک پشت دوخت کوتاه تر یا سبک تر، در عمل به خوبی حفظ می شود.

تکمیل دوخت در سناریوهای خیاطی خاص

لحاف کاری

لحاف تقریباً همیشه شامل پارچه‌های بافته می‌شود - پارچه‌های لحافی پنبه‌ای یک پنبه با بافت ساده با تعداد نخ‌های نسبتاً تنگ، معمولاً 60 تا 80 نخ در هر اینچ است. در لحاف کاری، درزها به یک طرف فشرده یا باز می شوند و خطوط دوخت به طور مکرر با مونتاژ بلوک ها قطع می شوند. این بدان معنی است که بسیاری از انتهای درزها در قسمت های بعدی درز قرار می گیرند و امنیت بیشتری را فراهم می کنند. با این حال، درزهای حاشیه بیرونی و هر درزی که تا لبه رویه لحاف کشیده می شود باید به درستی دوخته یا قفل شود، در غیر این صورت با بستن لحاف از هم جدا می شوند.

برای لحاف کاری با حرکت آزاد، جایی که دستگاه ساندویچ لحاف را با طرحی سراسری به هم می دوزد، روش سنتی تکمیل این است که هر دو دم نخ را به پشت بکشید، آنها را به صورت گره مربعی گره بزنید، آنها را از یک سوزن دستی بگذرانید و بین لایه های لحاف فرو کنید. این تکنیک به این دلیل کار می‌کند که لایه ضربه‌ای فضای پنهانی برای گره و دم فراهم می‌کند ، در نتیجه یک پوشش کاملا نامرئی در هر دو قسمت جلو و پشت لحاف ایجاد می شود.

ساخت و ساز پوشاک

در دوخت لباس، پشت دوخت روش غالب برای تکمیل درزها است. اکثر الگوها به شما دستور می دهند که در ابتدا و انتهای هر درز به طور طبیعی دوخت را پشت سر بگذارید. سپس قسمت های درز به طور جداگانه تکمیل می شود - با سرگر، دوخت زیگزاگ، درز فرانسوی یا صحافی - تا از ساییدگی لبه های خام پارچه بافته جلوگیری شود. روش پایان دوخت در انتهای درز و روش پایان دادن به لبه برای جای درز دو نگرانی جداگانه هستند و هر دو مهم هستند.

بسیاری از خیاط‌ها برای لباس‌های متناسب با پارچه‌های بافتی ساختاریافته - کت و شلوار پشمی، کتانی، شلوار پارچه‌ای نخی، روش گره دستی و دم مدفون را در هر درزی که قابل مشاهده یا تحت فشار است، مانند درزهای برگردان، درزهای جوشی جیبی و درزهای چسباندن یقه ترجیح می‌دهند. پرداخت تمیزتر ارزش وقت اضافی را در مناطق با دید بالا دارد.

کیف و کالاهای خانگی

کیف‌ها، کیسه‌ها، روکش‌های کوسن، و اقلام روکش ساخته شده از پارچه‌های بافته شده استرس فیزیکی زیادی را تجربه می‌کنند - در بسیاری از موارد بسیار بیشتر از یک درز لباس. یک درز کیف حمل بار ممکن است وزن یک لپ تاپ و بطری آب را روزانه تحمل کند. یک درز کوسن هر بار که کسی روی آن می‌نشیند فشرده، کشیده و کشیده می‌شود. برای این کاربردها، همیشه دو سر هر درز را محکم بخیه بزنید و برای درزهایی که بیشترین بار را تحمل می کنند، یک گذر دوم از خط اصلی دوخت را در نظر بگیرید. مانند درزهای کناری کیف حمل و نقل یا درزهای گوشه کوسن کف.

اشتباهات رایج هنگام اتمام بخیه ها و نحوه اجتناب از آنها

• دوخت بیش از حد پشت سر: سه تا پنج بخیه کافی است. پنج یا شش بار دوختن به جلو و عقب، استحکام معنی‌داری نمی‌افزاید و گره‌ای حجیم و متراکم ایجاد می‌کند که می‌تواند به پارچه‌های ظریف بافته شده آسیب برساند یا فشار دادن سطح درز را دشوار کند.
• عدم نگه داشتن دم نخ در شروع: این امر باعث لانه شدن نخ در زیر پارچه می شود که شروع درز را ضعیف می کند و اغلب نیاز به دوخت مجدد آن از ابتدا دارد.
• کوتاه کردن دم نخ قبل از گره زدن: اگر به صورت دستی گره می زنید، حداقل 6 اینچ را بگذارید. کوتاه کردن 2 تا 3 اینچ قبل از گره زدن، اجرای گره را دشوار می کند و می تواند منجر به باز شدن آن شود، به خصوص روی پارچه های صاف بافته شده که در آن نخ به راحتی می لغزد.
• استفاده از طول دوخت نامناسب برای پشت دوخت: اگر طول دوخت معمولی شما بسیار کوتاه است (1.5 میلی متر یا کمتر)، دوخت پشت دوخت در همان نقطه باعث ایجاد سوراخ در پارچه بافته شده ظریف می شود. قبل از پشت دوخت، طول دوخت را کمی افزایش دهید یا به جای آن از عملکرد دوخت استفاده کنید.
• فراموش کردن پایان دادن به ابتدای درز: اکثر مبتدیان به یاد می آورند که پایان را تمام کنند اما شروع را فراموش می کنند و اولین اینچ از درز را ناامن می گذارند. همیشه دو انتها را بخیه یا قفل کنید.
• کشیدن پارچه هنگام دوخت: کشیدن پارچه بافته شده از طریق دستگاه به جای هدایت آن به آرامی باعث ایجاد طول دوخت نامناسب می شود و به دوخت انتهای درز فشار وارد می کند. بگذارید سگ های تغذیه کار را انجام دهند.

اتمام درز در مقابل پایان دوخت: درک تفاوت

ارزش روشن کردن تمایزی را دارد که بسیاری از مبتدیان را گیج می کند: اتمام یک بخیه و اتمام یک درز یکسان نیستند. پایان دادن به دوخت به این است که انتهای نخ را در ابتدا و انتهای یک خط دوخته محکم کنید تا دوخت باز نشود. پایان دادن به درز به درمان لبه های خام جای درز در پارچه بافته شده اشاره دارد تا خود پارچه ساییده نشود.

پارچه های بافته شده به دلیل اینکه نخ های در هم آمیخته در لبه بریده شده دیگر توسط بافت در هر دو طرف در جای خود قرار نمی گیرند. با هر چرخه شستشو و سایش، آن نخ های شل به سمت بیرون حرکت می کنند تا جایی که جای درز به طور خطرناکی باریک شود یا به طور کامل ناپدید شود. این جدا از باز کردن دوخت است - هر دو مشکل می توانند به طور مستقل یا با هم رخ دهند.

روش های متداول تکمیل درز برای پارچه بافته عبارتند از:

• سرژینگ (اورلاک): سریع ترین و کامل ترین روش. یک سرگر جای درز را کوتاه می کند و آن را همزمان در یک حلقه نخ می پیچد و لبه خام را کاملاً محصور می کند.
• دوخت زیگزاگ: زیگزاگ که نزدیک لبه خام جای درز دوخته می شود، نخ های بافته شده را گرفته و از فرار آنها جلوگیری می کند. روی اکثر پارچه های بافته شده با وزن متوسط ​​به خوبی کار می کند.
• درز فرانسوی: لبه های خام در داخل خود درز محصور شده اند و یک مرحله تکمیل جداگانه را غیر ضروری می کند. ایده آل برای پارچه های سبک و شفاف.
• درز هنگ کنگ: هر جای درز به صورت جداگانه در یک نوار پارچه ای برش خورده پیچیده شده و در جای خود دوخته می شود. پوششی بسیار تمیز و با کیفیت در داخل لباس ایجاد می کند.
• قیچی صورتی: سریع ترین گزینه، هرچند کم دوام ترین. لبه برش زیگزاگ طول هر نخ بافته‌ای را که می‌تواند ساییده شود، کاهش می‌دهد و به جای توقف آن، فرآیند را کند می‌کند. بهترین برای پارچه هایی با ساختار بافت محکم.

شما به هر دو نیاز دارید: یک انتهای دوخت به درستی تمام شده برای جلوگیری از باز شدن دوخت، و یک جای دوخت به درستی تمام شده برای جلوگیری از ساییدگی پارچه بافته شده. نادیده گرفتن هر یک در نهایت منجر به شکست درز می شود.

مرجع سریع: از کدام روش تکمیل استفاده شود

نکات نهایی برای تمیز کردن و حرفه ای بودن انتهای دوخت هر بار

• همیشه قبل از کار بر روی پروژه خود، روش تکمیل انتخابی خود را روی یک تکه ضایعات از همان پارچه بافته آزمایش کنید. کشش، طول دوخت و رفتار پارچه می تواند به طور قابل توجهی بین انواع پارچه متفاوت باشد، و آنچه روی پنبه لحافی به زیبایی کار می کند ممکن است به چرم ابریشم آسیب برساند.
• قبل از رفتن به مرحله بعد، هر درز را فشار دهید. یک درز خوب فشار داده شده باعث می شود که انتهای دوخت بررسی شود و تأیید می کند که روش تکمیل شما هیچ گونه اعوجاجی در پارچه بافته ایجاد نکرده است.
• یک جفت قیچی گلدوزی کوچک در دستگاه خود نگه دارید تا دم نخ ها را به طور دقیق کوتاه کنید. کوتاه کردن با قیچی کسل کننده یا بزرگ نزدیک به یک گره یا دوخت می تواند به طور تصادفی در درز یا پارچه بافته شده را برش دهد.
• اگر یک درز دوباره دوخته می‌شود (مثل زمانی که لباس را می‌پوشید)، انتهای درزها را پشت دوخته نکنید، در عوض دم‌های بلند بگذارید. جدا کردن انتهای درزهای پشت دوخته شده بدون آسیب رساندن به پارچه بسیار سخت تر است.
• یک عادت ثابت در خود ایجاد کنید: در ابتدا بدوزید، درز را بدوزید، در انتها را بخیه بزنید، دم را ببندید. این ریتم با تمرین خودکار می شود و تضمین می کند که هر درزی که می دوزی به درستی محکم می شود بدون اینکه هر بار به آن فکر کنید.

پایان دادن به دوخت روی چرخ خیاطی یکی از آن مهارت هایی است که انجام صحیح آن حدود سی ثانیه طول می کشد، اما ارزش آن یک عمر طول می کشد. هر درزی که به خوبی ایمن شده باشد، یک عمل کوچک ساخت و ساز است که کار شما را در کنار هم نگه می دارد - به معنای واقعی کلمه. چه در حال دوختن یک پروژه پنبه‌ای ساده باشید و چه با پارچه‌های پیچیده و گران‌قیمت کار می‌کنید، زمان صرف شده برای یک دوخت مناسب همیشه ارزشش را دارد.